پشیمانی یک احساس قابل اعتماد نیست

پشیمانی اغلب به عنوان یک احساس قوی و انگیزه‌بخش برای تصمیم‌گیری‌ها و اقدامات در نظر گرفته می‌شود.
اما واقعیت این است که پشیمانی، به دلیل تعصبات ذهنی و عدم دسترسی به تمامی اطلاعات، یک احساس کاملاً قابل اعتماد نیست.

به بیان دیگر، هم پیش‌بینی پشیمانی در آینده و هم توصیف آن پس از رخ دادن، اغلب تحت تأثیر اطلاعات و شرایط محدود قرار می‌گیرند.

تصمیم‌گیری بر اساس پشیمانی اغلب می‌تواند به ما کمک کند تا مسیری که به نظر صحیح می‌رسد را انتخاب کنیم.
اما این مدل ذهنی محدودیت‌های خاص خود را دارد.

در بسیاری از مواقع، پشیمانی تابعی از تعصب‌های انتخابی و اطلاعات ناتمام است و در نتیجه، نمی‌تواند نشان‌دهنده درستی یا نادرستی یک تصمیم باشد.

به عنوان مثال، اگر شما یک فرصت را از دست بدهید، هیچ‌گاه نخواهید دانست که مسیر دیگر چه دستاوردهایی داشته است، و به همین دلیل، پشیمانی شما تنها براساس ناآگاهی از مسیرهای ممکن دیگر شکل می‌گیرد.

در تصمیم‌گیری‌های مهم، همیشه راهی وجود دارد که طی نشده و انتخابی که از دست رفته است.

در نهایت، پشیمانی بیشتر از هر چیز به تعصب و خودگویی‌های ذهنی ما وابسته است و نه به واقعیت مسلم درست یا غلط بودن یک تصمیم.
بنابراین، بهتر است به جای تمرکز بر پشیمانی‌های احتمالی، روی پیشرفت و انتخاب‌هایی که امروز دارید تمرکز کنید و از آن‌ها لذت ببرید.